1. HAKSIZLIĞA ALIŞIRSAN, İNSANLIKTAN ÇIKARSIN
Hak, dilenilmez. Hak, alınır.
Ama hak, bağırarak değil; bilgiyle, belgeyle, hukukla alınır.
Sokakta bağıran çok olur. Dosyasında hakkı olan az olur.
Ülkemin gençliğine derim ki,
Hakkın yenirse, susma.
Ama, hakkını isterken başkasının hakkını çiğneme.
Çünkü, güçlü olduğun gün, adaletli olmazsan; yarın güçsüz düştüğünde sana merhamet edecek kimse kalmaz.
Unutma: Tarih, bağıranları değil, haklı olanları yazar.
2. HUKUK OLMAZSA DEVLET OLMAZ, DEVLET OLMAZSA SEN OLAMAZSIN
Hukuk,
güçlü ile güçsüzü aynı kefeye koyan tek terazidir.
O terazi bozulursa,
güçlü ezer, güçsüz ezilir.
Sonra ne olur?
Herkes güçlü olmaya çalışır. Ve ülke çetelere kalır.
İdareciysen dinle: Koltuk emanettir.
Yarın “filanca döneminde ne yaptı?” diye soracaklar.
Cevabın “hukuku çiğnetmedim” olsun.
Vatandaşsan dinle:
Hukuku sevmek, polis gördüğünde değil, haksızlık gördüğünde sahip çıkmaktır.
Hukuk senin kalkanın. Kalkanını yere atarsan, ilk ok sana gelir.
3. ADALET GECİKİRSE, İNSANLAR KENDİ ADALETİNİ KURAR
Mahkeme geç karar verirse, millet kendi kararını verir.
O kararın adı kaos olur.
Adalet seçici olursa, millet ikiye bölünür.
Bir taraf “bizim çocuklar”, diğer taraf “öteki” olur.
Komşun haksızlık yapınca susuyor musun?
Sosyal medyada birini linç ederken “ya yanılıyorsam” diye düşünüyor musun?
Başına gelseydi ne hissederdin?
Adalet yukarıdan yağmaz.
Sen evde adil olursan, okulda adil olursan, işte adil olursan, ülke adil olur.
Çünkü devlet dediğin şey, senin büyütülmüş halindir.
4. VİCDAN YOKSA TARİH AFFETMEZ
Tarih kitapları yalan söyler, vicdan söylemez.
Bugün “aman bana dokunmasın” dediğin haksızlık, 20 yıl sonra torununun ders kitabında “kara leke” olarak okunabilir.
İdareci,
Vicdanını kapatıp imza atarsa,
Koltuk gider, imza kalır.
Tarih affetmez.
GERÇEKLERİN BİR GÜN ORTAYA ÇIKMAK GİBİ KÖTÜ HUYU VARDIR
Gençliğe sesleniyorum:
Karar verirken önce “yasal mı?” de. Sonra “ahlaki mi?” de.
İkisi çakışmıyorsa, dur.
Çünkü yasa değişir, vicdanının yükü kalır.
5. ÜLKE YOKSA GELECEK YOKTUR
Ülke sadece toprak değildir.
Ülke, dedelerinin kanıyla suladığı, senin terinle büyüteceğin bir emanettir.
Ülkeyi sevmek, stadda bağırmak değil.
Vergini vermek, askerliğini yapmak, haksızlığa itiraz etmek, çalışmaktır.
Gelecek sana miras kalmaz. Sen inşa edersin.
Bugün hukuku çürütürsen, yarın çocukların enkazın üstünde ağlar.
Bugün adaletli olursan, yarın çocukların başı dik gezer.
Gitmek kolay. Kalıp düzeltmek zor.
Kolayı herkes seçer. Tarihi, zoru seçenler yazar.
6. GENÇLİK: SİZ BU MİLLETİN SON KALESİSİNİZ
Bu Ülke sizlere verildi. Boşuna değil.
Çünkü : Yaşlılar geçmişi korur, gençler geleceği kurar.
Ama genç olmak yaşla olmaz. Cesaretle olur.
Cesaret ne biliyor musun?
Haksızlığa “dur” demek.
Doğru bildiğini 100 kişiye KARŞIDA OLSA söylemek.
Yanıldığında “hata ettim” diyebilmek.
ŞU BEŞ ŞEYİ UNUTMAYIN.
BİR: Oku. Bilgisiz hak aranmaz. Okumayan, başkalarının okuduğuyla yönetilir.
İKİ: Sorgula. Kutsal İnek diye bir şey yok. “Atalarımız böyle yaptı” diye yanlışa tapılmaz.
ÜÇ: Çalış. Hak, çalışmayana verilmez. Gece 2’de dizi izleyip sabah adalet bekleyen olmaz.
DÖRT: Susma. Haksızlık karşısında susan, dilsiz şeytandır.
BEŞ: Affet. Ama unutma. Affetmek insanlıktır, unutturmak ihanettir.
SON SÖZ
Ey genç!
Bu gün, “teslim olduk” diyenlere karşı “teslim olmadık” diyenlerin günüdür.
Bugün de,
Torpille işe girip kimsenin hakkına girme…
Yalana teslim olup gerçekleri unutma..
“Kolayına kaç” diyen nefse teslim olma.
Hak varsa hukuk olur.
Hukuk varsa adalet olur.
Adalet varsa vicdan rahat eder.
Vicdan rahatsa ülke ayakta durur.
Ülke ayaktaysa, gelecekse, siz GENÇLİĞİNDİR.
Yarın tarih yazılacak.
Ve o tarihte yazılacak olan şu olacak:
“ülkenin öyle bir gençliği vardı ki,
Hukuku savundu.
Adaleti istedi.
Ülkesini satmadı.”
İşte o gençlik sen olacaksın.
Meşale artık 40 yaş altı gençlerin elinde
.
Sizlerde
Düşerseniz, karanlıkta kalırız.
Sizler ile bu millet bir 100 yıl daha yürür.
Muassır medeniyet,
Ancak,
Ahlaklı,çalışkan, durüst,
Değer yargıları olan,
Soran, sorgulayan.
Bir gençlik ile mümkündür…
Ne mutlu Türküm diyene!